Hoe ik ben veranderd

Of ik ben veranderd? JA, dat ben ik zeker. Niet alleen je uiterlijk verandert, ik noem : maatje meer, blubber buikje, hang tieten, grotere voeten, dunner haar, meer pukkels. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Bij ons kun je echt zeggen dat al de schoonheid van de moeder naar het kind is gegaan. Maar dat neem ik allemaal voor lief, want ja daar heb je hem weer ”ik heb er iets heel moois voor terug gekregen”.Maar wat het meeste veranderd is, zijn mijn gevoelens. De mensen die mij een beetje kennen weten dat ik voorheen heel lastig met emoties om kon gaan, huilen deed ik zelden.
Maar sinds Liz er is, ben ik zo kwetsbaar geworden en springen soms vanzelf de tranen in mijn ogen als ik naar haar kijk. Kan ik al helemaal niet meer naar een zielig programma kijken, want dan moet de doos met tissues naast mij staan.
Wat ik het engste vind is, je bent als ouder natuurlijk super blij als je kindje geboren wordt, maar je leven vol zorgen begint ook gelijk.
Je bent namelijk zo kwetsbaar geworden. Je wil je kindje beschermen tegen alles en iedereen, maar dat gaat helaas niet. Ik kan dit gevoel ook niet echt goed uitleggen. Ouders snappen vast wat ik bedoel.
Maar sinds ik moeder ben zie ik echt ineens overal gevaar, en is de wereld toch niet altijd heel leuk.
Ik begrijp nu mijn ouders ook beter. Als ik was gaan stappen wilde ze precies weten hoe wat en waar en of ik veilig thuis was .Vaak was mijn vader gewoon nog wakker. Nu begrijp ik het allemaal en waarschijnlijk zal ik zelf ook zo worden (dan al niet erger).
Dus sorry papa en mama voor alle slapeloze nachten.

Ik ben heel benieuwd hoe andere moeders dit ervaren? 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *