Vervolg bevalling

Dit is onze eerste foto samen met Liz.
Deze is genomen een paar uur nadat Liz is geboren en zoals je al op de foto ziet heeft ze nog een slangentje in haar neus. Hierna moest ze ook weer terug in de couveuse.Om even terug te gaan naar vorige week. Ik was geëindigd met dat Liz mee werd genomen naar een andere kamer en Niels met haar meeging.
Ik moest nog even blijven. Ik werd namelijk gehecht. Omdat ze er zo snel uit, was het nogal een slachtveld daar beneden.
Dus toen ik gehecht en gewassen was, mocht ik eindelijk naar Liz en Niels. Ondertussen druppelde de eerste familie ook langzaam binnen.
Liz lag in een couveuse met artsen om haar heen en ze zat vol met slangetjes. Daar werd je zenuwachtig van want ze was aangesloten op een monitor. Dus als er even iets daalde gingen de alarmbellen gelijk af.
Er werd toen ook net bloed geprikt bij haar en dat deden ze via de hiel. Dat was zo zielig ook omdat het meerdere keren moest omdat er niet genoeg uitkwam.
Mijn hart brak keer op keer. Van veilig in mijn buik naar nog geen half uur op deze boze wereld met allemaal vreemde mensen om je heen.
En natuurlijk was ik heel blij hoor dat er zo snel gehandeld werd en dat het gelukkig allemaal van korte duur was. En wij gelukkig nu een kerngezond meisje hebben. En dan nog is het aller eerste moment dat je meemaakt met je kindje heel anders dan dat je je van te voren had voorgesteld.
Na veel onderzoeken en veel uren later mocht Liz gelukkig van alle slangentjes af. Daarna mocht ik haar eindelijk eens goed vasthouden en bekijken.
Dat moment vergeet ik nooit meer. Het was half 3 in de nacht, de slangetjes waren al verwijderd en ik had net een flesje gegeven. Ze lag heerlijk in mijn armen en keek me aan en gaf een soort van glimlach en viel vervolgens in slaap.
De volgende morgen moesten we nog een paar uurtjes blijven in het ziekenhuis, maar dat was meer voor mij.
Dus nadat Niels aangifte had gedaan in het ziekenhuis van Liz en de kraamhulp gebeld was, gingen we eindelijk naar huis met zijn 3tjes. Dat was heel fijn maar ook heel eng hoor.
En voor iedereen die Niels een beetje kent, hij houdt nogal van hard rijden. Maar deze keer heb ik hem nog nooit zo zachtjes en voorzichtig zien rijden.

Volgende keer ga ik verder met de kraamweek, lees je weer mee dan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *