zwangerschap deel 2

Hier ben ik 32 weken zwanger en werd ik verrast door al mijn lieve vriendinnen en familie, met een babyshower.
En wat was dat leuk en wat ben ik goed verwend door iedereen.Maar eerst terug naar vorige week.Na de 20 weken echo kon ik voor mijn gevoel pas echt ”genieten” van mijn zwangerschap.
Je weet dan dat alles goed is en je gaat dan ook steeds meer beweging voelen in je buik.
En genieten deed ik, zo ging ik naar de 9 maanden beurs met een van mijn beste vriendinnen en onze moeders. Tussen ons zat precies 3 weken.
Ging ik met Niels de babykamer uitzoeken en helemaal inrichten. En ging ik shoppen, heel veel shoppen.
Maar ongeveer bij de 25 weken begon mijn bekkeninstabiliteit wel echt zijn tol te eisen en kon ik steeds minder lang dingen doen.
Wij zijn gelukkig toen ik 29 weken zwanger was een weekendje naar Zeeland geweest samen.
Maar daarna begon ik echt op te blazen. Zo kon ik alleen nog maar de slippers van Niels aan. Het was gelukkig lekker weer in die periode.
De verloskundige hielden dit goed in de gaten omdat er soms in een week 8 kilo bij kwam.
Bij de 32 weken werd ik dus verrast door een mega leuke babyshower en wat heb ik genoten, ik werd zo in het zonnetje gezet en wat voelde ik me speciaal.
Een paar dagen erna kreeg ik mijn controle echo voor mijn laag liggende placenta, die was gelukkig mee naar boven gegroeid, dus geen reden meer voor verdere controles daarvoor.
Wel begon mijn bloeddruk steeds hoger te raken en moest ik wekelijks komen voor controle hiervoor.
Bij de 38 weken was mijn bloeddruk zo hoog en voelde ik me zo ellendig dat ze dachten aan een zwangerschapsvergiftiging.
Dus werd ik doorverwezen naar de afdeling voor extra controles maar dit was gelukkig allemaal goed.
Wel moest ik 2 dagen later weer komen voor extra controles en dit werd eigenlijk dagelijkse kost. Een week lang moest ik elke dag terug komen voor een ctg scan en bloedonderzoek omdat ik tegen het randje van zwangerschapsvergiftiging zat.
Ik kwam in die week bijna 9 kilo aan, wat alleen maar vocht was, en man wat zag ik eruit zeg. Ik herkende soms mijn eigen gezicht niet meer.
En ik voelde me zo ellendig, zo moe en duizelig.Toen werd er gelukkig besloten dat ik ingeleid ging worden, want op deze manier zou ik geen kracht meer hebben om te bevallen.
Volgende week vertel ik daar alles over want ik had nooit verwacht dat inleiden zo heftig zou zijn!

Hoe zijn jullie laatste 20 weken geweest?
Laat het weten in de comments.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *