7 dingen die ik niet wist voordat ik moeder werd.

Zoals de titel al zegt, vandaag schrijf ik over 7 dingen die ik niet had verwacht toen ik moeder werd.
Ik durf best over mezelf te zeggen dat ik me best goed had voorbereid op het moederschap. Ik haalde boeken bij de bieb, las veel op het internet, keek veel vlogs van moeders en vroeg natuurlijk van alles aan mijn eigen moeder. Maar toch wist ik deze dingen niet.
Nummer 1.
 Vloeien: Ik schrok me rot toen ik net na de bevalling mijn bed uitstapte om te gaan plassen en een spoor met bloeddruppels achterliet. Ik moest van mijn moeder wel hele grote oma onderbroeken meenemen ( waar ik overigens niks van moest weten, maar toch heel blij dat ik ze mee had genomen), want amai de eerste dagen kun je echt niet zonder!

Nummer 2.
Kraamtranen:
Ik geloofde hier echt absoluut niet in. Want waarom huilen als je eindelijk samen met je kindje ben? Plus ik huilde bijna nooit dus waarom nu wel? Nou ook dit had ik compleet mis, op de 3de dag lag ik huilend in bed hoor. En belde ik mijn moeder huilend op omdat ik niet snapte waarom ik zo moest huilen, waarop zij zei kraamtranen.

Nummer 3.
Spruw:
In de kraamweek kreeg Liz ineens rare witte plekken in haar mond en begon ook wat minder te drinken. Waarop de kraamhulp vertelde dat dit spruw was, en dat dit vaker voorkomt bij kleintjes die in het ziekenhuis zijn geboren. Met een antibioticakuur was dit gelukkig snel over.

Nummer 4.
Lekkende borsten: Dit wist ik wel, tenminste ik dacht dat dit alleen gebeurde bij vrouwen die borstvoeding gaven. Maar op dag 2 lag ik op de bank te slapen, toen ik vervolgens wakker werd vroeg Niels of ik zo had lopen kwijlen in mijn slaap. Dus ik snapte al niet wat hij bedoelde, eenmaal voor de spiegel schrok ik me dood. Alles was nat en ik leek op Lolo Ferrari door de stuwing, en wat dit deed pijn zeg.

Nummer 5.
Kraamvisite: Dit had ik me leuker voorgesteld. Begrijp me niet verkeerd hoor, dit had niks met de visite te maken, maar vooral omdat je eigenlijk echt in een bubbel zit. Alles is nieuw, je moet zelf nog zo je draai zoeken. Je voelt je alsof er 100 vrachtwagens van voor naar achter over je heen zijn gereden en dan moet je gezellig 2x per dag kletsen, terwijl je gewoon alleen wil liggen met je baby. En wat ik het aller ergste vond steeds, ik voelde me altijd verplicht om te vragen willen jullie haar even vast houden? Terwijl dit zo tegen mijn gevoel in ging. Dit ging elke week wel iets beter hoor, maar de eerste weken vond ik dit echt een ramp.

Nummer 6.
Regeldagen: hier had ik nog nooit van gehoord, tot dat ik wanhopig op google ging zoeken waarom mijn baby maar bleef huilen en alleen maar wilde eten. Op deze dagen maken kleintjes een mentale sprong en dat merk je ook aan alles. Gelukkig was dit na 2 dagen vaak weer over.

Nummer 7.
Sprongetjes: 
In het “oei ik groei”-boek lees je hier alles over. Dit is een beetje hetzelfde als een regeldag alleen duurt dit vaak langer. En het ene sprongetje is heftiger dan de andere. Daarna merkte je vaak wel dat ze weer iets nieuws konden. Die sprongetjes blijven volgens mij in de eerste 2 jaar om de zoveel weken terug komen. Vaak als Liz even haar dag niet heeft, komt het overeen met een sprongetje.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *