zwangerschap deel 1 online

Dus nadat wij onze eerste echo gehad hadden, werd het in eens echt.
En gelijk begonnen de eerste “kwaaltjes”Gelijk de volgende ochtend stond er een aardige mevrouw met twee kratten met blauwe flessen in haar hand aan de deur, want ik had besloten om mee te gaan doen aan Moeders voor Moeders.
16 weken lang plassen in een maatbeker en man wat baalde ik hier soms van, maar dan dacht ik al snel aan de vrouwen die ik misschien kon helpen met mijn plasjes en plassen deed ik genoeg.
Ik dacht echt dat veel plassen pas tegen het einde van je zwangerschap zou optreden maar nee hoor, ik kon hele dagen doorplassen. Dus ik heb de nodige kannen kunnen vullen.

Vervolgens zette ik die elke maandagmorgen bij ons in de achtertuin, zodat ze stiekem opgehaald konden worden, want hé, je wilt toch niet dat heel de buurt jouw blauwe kannen voor de deur zien staan.
Later schrijf ik nog een uitgebreid verhaal over Moeders voor Moeders, want ik vind oprecht dat hier veel meer aandacht aan besteed moet worden.

Mijn verdere kwaaltjes waren voornamelijk ochtendmisselijkheid, pijnlijke borsten, extreem moe zijn en helaas ook al heel snel last van mijn bekken.
Ook vond ik kip ineens zo smerig. Alleen die lucht al bah! Moest ik van pittig eten braken en kreeg ik van alles wat van de chinees kwam ontzettende maagzuur.
Het is zo raar om mee te maken dat je smaak helemaal veranderd.
Maar verder floot ik de eerste weken er wel door heen, ik kwam al wel snel wat aan. Maar in het begin denk je yes ik krijg een buikje.

Wij waren er trouwens heilig van overtuigd dat wij een jongetje zouden krijgen. Dus toen het kerst werd waren alle spulletjes (cadeautjes) ook blauw.
Maar op 2 januari bleek ons gevoel er toch volledig naast te zitten en kregen wij na 2 echo’s toch echt te horen dat wij een meisje kregen.
En hoewel wij eerst even moesten wennen aan dit idee, was ik al snel om toen ik bij de Hema schattige meidenkleren vasthield.
Bij week 17 raakte ik ook helaas mijn baan kwijt waardoor ik al heel snel thuis kwam te zitten.
Op 19 februari kregen wij de 20 weken echo en wat was ik hier nerveus voor zeg, dit is natuurlijk toch wel een beetje ”de echo”.
Ons meisje was lekker eigenwijs en werkte natuurlijk voor geen meter mee. Ik heb staan springen, dansen, noem maar op, zodat ze goed ging liggen, maar daar had ze toch geen zin in.
Wel zagen ze dat mijn placenta voor de “uitgang” lag en daar wilde ze toch wel een beetje op blijven letten. Dus een beetje teleurgesteld en verward – want wat betekend het als je placenta laag zit –  gingen wij naar huis.
Toen wij thuis waren ging ik vervolgens heel google afstruinen naar laag liggende placenta, en ik kan je vertellen daar werd ik niet heel vrolijk van, Dus ben ik ook gelijk mee gestopt.

Een week later mochten wij terug komen voor de tweede 20 weken echo en gelukkig werkte ze toen wel mee. En was alles perfect! Wat een opluchting was dat. Ik kreeg ook meer duidelijkheid wat het nou precies inhield een laag liggende placenta.
Zo de eerste helft van mijn zwangerschap zat erop en begonnen wij aan de laatste 20 weken.
Die werden helaas minder leuk en makkelijk, maar daarover later meer.

Vonden jullie de 20 weken echo ook zo spannend?
Laat het weten in de comments.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *